Omdat we niet toegekomen waren aan een bezoek aan Sequoia, besloten we dat mee te pikken tijdens de reis die dag. Dus ons eerste doel was Sequoia, waarvoor we wel een kleine omweg moesten maken van zo'n 300 mijl, maar je bent hier ook niet zo vaak dus je wilt het niet missen.
Eenmaal in het Sequoia National Park op 6000 feet hoogte was ik blij toen dat we deze keus hadden gemaakt. Zulke immens grote bomen heb ik van mijn leven niet gezien. Ik heb als een gek lopen fotograferen. Het ene shot nog mooier dan het andere. Sneeuw, zon en de kaneelkleurige bomen. Prachtig.
Dan weer door, zakken in hoogte en richting zuiden.
De D-tour voerde ons dwars door Orange County. Ongelofelijk hoeveel sinaasappelbomen, pruimenbomen, olijvenbomen en wijnstokken hier in dit dal staan. Bij de sinaasappelbomen ben ik uitgestapt om de sinaasappels te bekijken en omdat ik de bloesem aan de bomen zag wilde ik ook even ruiken. Als je dan uitstapt weet je echt niet wat je overkomt. Zo'n dronkenmakende citrusgeur, fris maar toch ook alom aanwezig en op zijn eigen manier zwaar. Ik kan me voorstellen dat je hier dronken van wordt, het natuurlijke fermentatieproces enzovoorts.
Hierna koers Las Vegas. We kwamen daar aan voor in de avond zodat ik nog aardig wat kon filmen met alle lichtjes die aan en uit staan te flikkeren. Halverwege kwam ik erachter dat de dop nog op de videocamera zat. Lekker handig weer.
Door Las Vegas heen richting Kanab, nog 3 uur rijden. Het wordt echt donker en ik raak in gevecht met de slaap. Ik voel mezelf steeds wakker schrikken en denk schuldbewust, oh hij heeft niks gemerkt gelukkig. Maar helaas...
Tegen 23.00 uur zie ik een Walmart opdoemen uit het donker en we cruisen ernaartoe, want er is geen winkel in de directe omgeving van Kanab, dus eerst inslaan.
Om middernacht rekenen we af en beginnen dan aan het laatste stuk. Bergweg. Gelukkig rijdt er iemand voor ons en trekken we ons er aan op.
Om 02.00 uur bereiken we het huis, we zijn uitgewoond, maar 1300 kilometer rijker.
Vandaag doen we het maar rustig aan, een beetje webcammen met thuis, en mijn blog schrijven. Maar voor ik begin ga ik eerst mijn prachtige foto's uploaden op de pc. Terwijl ik de pc aanzet zie ik een geheugenkaartje zitten en verdorie je voelt het al...die zat NIET in mijn camera.
Het duurde even voordat ik toch maar besloot dit blogje te doen. Ik ben zo pissed. Gelukkig heb ik de smartphone foto's nog. Thank God for Smartphones!
Even later vond ik het kaartje toch, gewoon in het toestel. Niet goed gekeken, gevoeld. Nouja, je weet wel.
Inmiddels is het bijna 19.00uur en mijn ogen zijn al 2 of 3 x dichtgevallen.
Ik overweeg om me er aan over te geven. De overweging helt naar JA.
Btw.: Leukste opmerking deze week: Joost:''Waar zijn we eigenlijk...Oh ik zie het al, dit stadje heet VELOCITY!!''
Hij meende het...
De foto's:
Voor deze boom zijn in de omtrek 22 mensen nodig om een strakke kring om hem heen te kunnen vormen. Hij is ruim 80 meter hoog en slechts 1500 jaar jonger dan de alleroudste boom ter wereld. deze boom is ruim 2000 jaar oud. Respect voor General Grant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten