Cortez, Colorado 3, winkelen

Vandaag zijn we binnen de grenzen van Cortez gebleven. We wilden eigenlijk een wandeling doen en die was al helemaal gepland. Eenmaal onderweg vertelden we elkaar dat we helemaal geen zin hadden. Dus rijdend langs de Corral (een curiosa-hal) kregen we de geest en besloten we de dag 'rommelend' door te brengen. Ons motto vandaag: 'We zien wel!' De Corral is een hele leuke curiosahal (winkel is een te klein woord) met vooral Westernspullen en Native American spullen. Heel boeiend om daar te lopen omdat je een en ander wel herkend, uit films en sommige dingen zelfs van thuis, zoals mijn vaders oude blokschaafjes. En natuurlijk ben ik hier niet empty-handed weggegaan. We hebben ook een ontzettend lange en leuke conversatie gehad met de eigenaresse over de meest uiteenlopende onderwerpen. Zo is Barack Obama aan bod gekomen, haar mening was heel duidelijk: He's a monkey and should have gone to Hollywood. Ik veronderstelde dat het misschien een politiek correcte keuze was geweest vanwege zijn huidskleur. Maar ze vertelde ons dat het juist de jeugd was geweest die hem gekozen had, 18-jarige jeugd die nog niets weet van het leven en dat hij allemaal grote beloften had gedaan en daar niet een van had waargemaakt. Ze hadden nog nooit zo'n slechte president gehad. Ze vertelde zelfs dat een van zijn voorstellen is dat ouderen van 76 en ouder gezondheidstechnisch niet meer geholpen gaan worden, dus mensen die geconfronteerd worden met kanker en andere slopende ziekten. En daar schrok ik toch wel van. Kijk, de man zit vooral mooi te wezen, dat is duidelijk, en straks in 2012 met de nieuwe verkiezingen voor de deur is hij nu al druk bezig met baby-kissing... My god....
Plotseling vroeg ze of het echt waar was dat ze in Nederland paardenvlees eten. Is it true people in The Netherlands eat horse?!? Ik antwoordde dat sommige mensen inderdaad paardenvlees eten, maar dat wij ons daar niet heel prettig bij voelen en dat daarom ook niet eten, ook omdat we het niet lekker vinden. Ze kon zich maar moeilijk voorstellen dat er mensen waren die paard eten. Paarden zijn hier enorm belangrijk, het is een onderdeel van jezelf als persoon omdat veel mensen nog steeds afhankelijk zijn van paarden om ongelijke gronden te ontginnen, en om ergens te komen waar je niet met je DODGE RAM VAN 3500 kan komen. Je eet je maatje tenslotte niet op. Lucky Luke zal ook zijn vriend Jolly Jumper niet gauw opeten.


Verder onderweg naar Big R om wat ledervet e.d. te kopen voor noodzakelijk onderhoud aan onze bergwandelschoenen. We kwamen in een store, een soort Makro in spullen die lang meegaan zoals DeWalt-machines, grasmaaiers, maar ook timmerspullen, visspullen, jagerspullen. Je kon het zo gek niet bedenken: westernzadels....ooooh, zo mooi, voor 900 dollar al een westernzadel...pffff. En ja, inderdaad ook geweren, revolvers en pistolen, maar ook machinegeweren. En ook levende kuikentjes, die ik opgepakt heb en geknuffeld heb, ze kwamen als vanzelf naar mijn hand en ik tilde ze op en knuffelde er een paar, ze voelden zich comfortabel door mijn aandacht en de warmte die ik even schonk. Het verwonderde me hoe instinctief deze nog miezerige beestjes handelden, op zoek naar warmte en genegenheid. Maar eens liggen ze op een bord. Het waren kalkoenkuikens van ongeveer 1 week oud. Dus komende Thanksgiving.... Een langslopende vrouw mompelde tegen haar gezelschap: 'That's why I don't bring my daughter here...' Mij bekijkend alsof ik een volwassen kind ben, en inderdaad ik kan dieren en jonkies niet weerstaan. Nooit gekund ook.
We hebben daarna lang staan praten met de vrouw die de counter beheerde van de wapens. We vroegen hoe zij erover dacht dat alles maar zo in de vrije verkoop was. Zij was er falikant voor. En haar situatie meenemende, is dat ook begrijpelijk. Het is hier platteland, de huizen staan kilometers van elkaar af, je bent niets zonder wapen, omdat je niet alleen te maken hebt met klein en groot wild en vermin maar ook met mensen die het niet zo goed met je menen. Ze vertelde van haar dochter op Highschool, ze was blij dat ze haar dochter elke dag weer gezond thuis trof. De voordeur van de school wordt bemand door een politieman, je mag er wel uit maar niet in, je moet langs detectorpoortjes als schoolbezoeker. Als je hier woont, op het platteland, waar je eigenlijk alleen op jezelf kan rekenen, moet je wel. Als ik hier zou wonen, zou ik  het ook doen....het wel moeten.
We hebben onze ogen uitgekeken, hadden ze bij Walmart alleen maar geweren, hier ook handwapens en machinegeweren. Als we wilden kon je zo kopen. Registratie duurde een uur, je hoeft alleen maar geen strafblad te hebben. De goedkoopste was 200 dollar. Ik zag een Walther P22 van een slordige 500 dollar, aardig dingetje voor een vrouwenhand, zag zelfs een prachtige met parelmoer ingelegde revolver, maar deze was meer iets voor aan de muur. Ze vertelde dat de tegenwoordige marshalls rondliepen met .45 pistolen omdat het de bandiet beter stopt, en omdat het tegenwoordig dus helaas nodig is.

Vandaar naar Walmart want de koffie was op en ik moest een extra koffer kopen voor alle 'troep' die ik gekocht heb. Volgende keer neem ik alvast een lege koffer mee, that's for sure.
Ik was in gedachten verzonken bij de geweldige handdoeken die ze hier hebben, geweldig qua dikte en zachtheid. Prima kwaliteit. Ik ben gek op dingen van kwaliteit. Dus ik stond zo te voelen enzo en ik keek af en toe naar een man vlak achter me die zo raar om een hoekje stond te kijken mijn richting uit zo'n beetje. En hij bleef maar kijken, hij was erg geconcentreerd zal ik maar zeggen. Tot op een gegeven moment Joost naar me toekwam en zei: 'Zie je die vent daar? Weet je waar hij naar staat te kijken?' En natuurlijk was ik benieuwd. Nieuwsgierigheid uw naam is vrouw tenslotte. In het verlengde van mij stonden 2 jongedames met hele korte jurkjes (ze eindigden net onder hun bilspleet) schoenen of iets dergelijks te passen en bukten er naar hartelust bij. Dat is nog niet zo erg als de dame in kwestie een behoordlijke onderbroek aan had gehad. Ze droeg echter een reetveter en ik betwijfel zelfs of er wel een zat...;-) Dus ik kijk even en schiet in de lach en begrijp nu ook de geconcentreerdheid van de man. Een typische voyeur. Maar ook van mijn eigen echtgenoot hahahah. Nee hoor, grapje. Al plaagde ik hem daar wel mee. Het scheelde overigens niet veel of de man kwam dicht bij een hoogtepunt. Om dat te voorkomen en erger, ging de manager (een al wat oudere native american) naar de dames toe en sprak ze aan op hun gedrag. Na verloop van een half uurtje dropen ze af en verlieten de winkel. De opgewonden man achterlatend in 'agony'. In feite dacht Joost eerst dat de man steeds zo naar mij stond te kijken, en wilde hem al te lijf gaan, al was dat geen goed idee geweest omdat de man ongeveer anderhalve kop groter was en ongeveer een meter breder. Hier een plaatje van de jongedame zoals ze er ongeveer bijstond en aangezien ik geen erotische plaatjes plaats, dan maar een van een neushoorn ;-)) (hoe kon ik zo stom zijn eerst nijlpaard te zetten?)) met een thong.

Na deze overvolle dag weer naar ons zonnige huisje om gauw een verse kop koffie te drinken, dat was absoluut nodig! Vandaag geen foto's gemaakt. Morgen weer!

Dag lieve schatten!