Ouray, Skyway and Red Mountain Pass

Onderweg naar Ouray passeerden we de Marshall van Rico, werkelijk talent voor zover ik kon zien ;-), donker haar...en nam me voor op de terugweg maar eens een praatje te maken, want ik wil nog steeds op de foto met een Amerikaanse Cop. Helaas, op de terugweg was de vogel gevlogen. Les 1: Twijfel niet, pak de vogel als je de kans hebt.
Ouray, een westernstadje midden in de Amerikaanse rockies op circa 8000 voet, ontstaan in 1876 tijdens de befaamde Goldrush, rijk aan enorme watervallen, die helaas vandaag nog allemaal bevroren waren maar die veelbelovend zijn als eenmaal in volle hevigheid het water valt. De meeste gebouwen zijn ontstaan tussen 1880-1900, bestaan nog en worden nog steeds gebruikt.
De bank bestaat ook nog en wat meer is, we zijn binnen geweest en !!WOW!!, wat een interieur, helemaal origineel, de mensen nodigden me zelfs binnen, gevraagd of ik een foto mocht maken en dat mocht.
Het originele Western Hotel was helaas gesloten, nog helemaal in oude staat, off season natuurlijk weer.
De maand april is voor dit land/omgeving kennelijk een maand waarin 'en masse' vakantie wordt gehouden door de plaatselijke bevolking. Etablissementen zijn gesloten voor weken en weken, en de boel start weer op medio mei voor het zomerseizoen. heel vreemd, maar een weetje.
De oude gebouwen zijn voor mij werkelijk een lust voor het oog. De meesten vallen onder beschermd monumentenbezit gelukkig.
De natuur is hier weer werkelijk stunning. Als je voorbij Rico bent begint de natuur ineens weer zijn mooie kanten te laten zien, alle kleuren bomen, rotsformaties, rotskleuren, prachtig. Eigenlijk was ik niet zo onder de indruk van Colorado, maar nu ik vandaag hier ben geweest weet ik: ik wil hier nog wel een keer naartoe.
De beruchte Skyway hebben we voor 3/4 gevolgd tot we voorbij Ouray gingen en het op een bepaald moment wel erg krap en diep werd direct naast de weg, zonder vangrail of wat (The Red Pass). Na enige mijlen werd de hoogtevrees van Joost toch wel erg belemmerend, en heb ik het stuur overgenomen en enkele honderden meters verderop gekeerd en loyaal maar teruggekeerd en nog even van een wandeling door Ouray genoten, tenslotte was het (lees: mijn) doel Silverton, zo'nzelfde stadje en waren we hier ook reuze blij mee.
Helaas zijn vandaag weer 2 jonge katjes het slachtoffer geworden van het verkeer, de dode koe van maandag lag ook nog op onze route (geen fraai gezicht) en dat is eigenlijk het enige wat me stoort aan deze omgeving. De rest, de mensen zijn uiterst charmant en voorkomend, aardig en behulpzaam, harde werkers; ik heb een heel andere kijk gekregen op Amerika en zijn inwoners deze vakantie. Dat wil niet zeggen dat heel Amerika nu lief is, want de grote steden zullen heus wel ander volk trekken. Het zegt alleen dat de gemiddelde Amerikaan toch vriendelijker is dan ik dacht en dat zijn grote auto niet het verlengde van zijn pik is. Want ze zijn echte heren in het verkeer. Hebben geduld, en als je stuntelig doet, zijn ze niet gelijk geirriteerd aan het toeteren. Iedereen groet je hier. Leuk hoor.
Wel het is nu hier bijna kwart voor 10 in de avond en bij jullie kwart voor 6 in de ochtend, en ik ken er zo al een paar die zo vroeg opmoeten, dus die zijn al wakker en daarom: een fijne, wakkere en onbezorgde dag gewenst. Ik zal van jullie dromen (dat doe ik toch de hele vakantie al!), dan ben ik een beetje bij jullie. XXX
Foto's van vandaag, een greep:

Specially protected against rust!!!

Tegenwoordig een hamburgertent

Voor alle boeven

Het prachtige Western Hotel, oude glorie

Als kind wilde ik al barjuffrouw worden hahahah, dat was voor mijn moeder een gruwel
dat ik dergelijke ambities had....

Theatergebouw

De Bank van binnen

joost overweegt om die berg nu te kopen of als ie met pensioen gaat...

Dit shirt net niet verdiend, dus heb ik hem moeten laten hangen...shit

Ik heb echt iets met Saloons hoor....;-))

Zo ziet mijn droomhuis eruit, andere kleuren maar verder...it fits!!!

Zicht op een dal van de Rockies